Mijn Gitaren

Roelf Backus

 

 


Fender Jazzmaster

Fender Jazzmaster - 1965

Fender Jazzmaster  L54221 - 1965   Nieuwprijs: fl. 1320 (€ 599)

Veranderde kenmerken:

Plus:

Min:

Eind zomer 1965 heb ik na een maand spelen met The Raylettes in Scheveningen Les Galeries, genoeg geld verdiend om een Fender Jazzmaster te kopen. Servaas heeft er net één occasion staan. Die is kortdurend van de zanger van Andy Star & the Stripes (Jan Kettenis = Andy Star) geweest. Hij ziet er als nieuw uit. Nieuwprijs fl. 1320,- en ik mag hem voor fl. 980,- meenemen. Ik moet er nog even fl. 180 voor lenen, want die ene maand spelen brengt fl. 800 op. Hoe kostbaar dit bezit ook is, -bijna een netto maandsalaris in die tijd-, na enkele maanden gaat reeds de boor erin om er 4 mechanieken bij te plaatsen, om net als The Tielman Brothers met tien snaren te kunnen spelen. De middelste vier snaren worden in een octaaf gedubbeld, voor de hoge B moet daarvoor een losse banjo A-snaar worden gekocht. Tegelijkertijd wordt de gitaar een hele noot lager gestemd om de snarenspanning te verminderen en om minder hoog te hoeven zingen terwijl de toonsoort hetzelfde blijft als op de plaat. Veel Indo orkesten stonden zelfs nog véél lager gestemd. Servaas levert een nieuw logo voor op de kop, aangezien het oude logo door de gaten vernield is. Dat het unieke Spaghetti-Logo wordt vervangen door een Transition-Logo kan me niet veel schelen, ik weet op dat moment niet eens dat er meerdere logo's bestaan! In de daarop volgende jaren wordt er nog meer gesleuteld aan de gitaar. Bij het openschroeven staat op de hals een datummarkering: MAR65. Achtereenvolgens worden nog de volgende modificaties aangebracht:  

En dat is de huidige status, een unieke gitaar, met een uniek geluid, nu ruim 50 jaar oud. Door de vele veranderingen al lang geen collectors item meer, maar ik speel er nog dagelijks op en het is m'n favoriete gitaar om mee op te treden.

 


  

ESP Telecaster-Custom

ESP Telecaster - 1984

ESP Telecaster  SE8407001 - 1984   Nieuwprijs: fl. 2864 (€ 1300)

Kenmerken:

Plus:

Min:

Ik speelde al langer met de gedachte een gitaar, geheel naar eigen wens, te laten maken. Gibsons bevallen me niet echt. Ik houd meer van het heldere Fender geluid. De firma Vox Humana in Vlaardingen stelt op bestelling, uit hoge kwaliteitsonderdelen van ESP, een gitaar samen. Een mahonie Telecaster body, waarvan ik de hoekige rand laat afvlakken zoals de contoured-body  van een Stratocaster of Jazzmaster. Eerst moet de gitaar transparant antraciet worden, maar het poreuze mahonie blijkt niet goed te vullen. Uiteindelijk wordt besloten tot een vullende grondlaag, met zwart als de aflakkleur. Een ESP-hals, met licht gebogen, ebbenhouten toets en stalen jumbofretten. Deze zijn alleen niet zo 'jumbo' als de brede fretten van Peer Dellen, maar dat fretmateriaal wordt niet meer gemaakt. Verder Schaller chroom hardware en drie elementen van Overlend, model EMG-H MG-60. De MG-60 elementen zijn zogenaamde actieve mini-humbuckers, voorzien van een voorversterker binnen de behuizing welke gevoed wordt door een 9V batterij en met het geluid van de Gibson Firebird elementen: de Gibson mini-humbucker P-94. De specificaties van de elementen zijn prima in orde, met een frequentiespectrum dat doorloopt tot wel 100 kHz (!) vér boven het door het menselijk oor waarneembare gebied. Wat het informatieblad echter niet vermeldt, is dat de aanwezige voorversterker een beperkt frequentiespectrum heeft, waardoor deze elementen lang niet zo sprankelend en helder klinken als de passieve modellen. Ondanks dat heeft de gitaar toch een prima geluid, hoge output, clean of met distortion en met veel sustain. De wat vlakkere toets maakt het opdrukken van de snaren tot een probleemloze bezigheid. Alleen oppassen dat het batterijtje niet leeg raakt. Behalve de toggle switches om de elementen te schakelen is er ook nog een klein schakelaartje met een Bill Lawrence humbucker/single-coil filter geplaatst. In de single-coil stand worden wat lage tonen weggefilterd, maar echt van een Gibson een Fender maken lukt toch niet erg overtuigend. Het Fender 'Spaghetti' logo was gewoon te koop en heb ik op de kop laten aanbrengen. Erachter plaatste ik de tekst: ESP-Custom, de blanke lak is er later overheen gespoten. 
Het (E9) beginakkoord van deze website is met deze gitaar opgenomen evenals de Daisy Belle live-gitaarsolo uit Home - Michael Bublé.

 


 

Epiphone J-200

Epiphone J200 - 1994

Epiphone EJ-200N  S94110046 - 1994   Nieuwprijs: fl. 895 (€ 406)

Plus:

Min:

Om thuis even snel een gitaar te pakken, wat te tokkelen, een liedje uit te zoeken, daar hangt mijn Epiphone J-200 (N=Naturel) altijd voor klaar. De Epiphone is een exacte kopie van het gelijknamige Gibson model. Deze laatste is alleen zes (!) maal zo duur. De J(umbo)-200 is bekend geworden door de Everly Brothers, maar die hadden een zwarte uitvoering met country sterren en glitter. De Epiphone wordt gemaakt in Korea en daar weten ze best wat netjes afwerken is. De gitaar is werkelijk onberispelijk afgewerkt. Zoals alle akoestische gitaren, werd ook deze gitaar met een vrij hoge snarenligging (action) afgeleverd. Ik houd echter niet van pijnlijke vingers en wil niet hard drukken, daarom begin ik meteen aan alle gitaren te sleutelen om de hals zo optimaal mogelijk te krijgen voor een lage snarenligging. Daarbij zet ik er dan ook nog bronze extra-light snaren op, waarbij ik de A-snaar als E-snaar gebruik, (de lage E gooi ik weg) en als hoge E koop ik een aparte Banjo A-snaar (0.08). Snaren lager krijgen bij een akoestische gitaar lukt alleen door de kam/brug af te vijlen en hem zo te verlagen...een langdurige klus, want je moet er vooral niet teveel afhalen want dan heb je een probleem. Via de verstevigings-stang (trussrod) in de hals is ook het een en ander wel bij te stellen, maar zoals bij dit soort gitaren vaker voorkomt, ontstaat er toch een minuscule knik in de hals en toets bij de aanhechting van de body. Dit is minder dan een halve millimeter, maar scheelt toch bij het afstellen en rammelen van de snaren in de hogere posities. Enfin, liever bij deze gitaar van fl. 900, dan bij een Martin van fl. 6000,-. In 1999 heb ik een Dean Markley Sweet Spot piëzo element onder de brug geplaatst. Dit element maakte echter vaak niet goed  contact en je moest dan met kracht de brug stevig aanduwen -zo treed je niet echt rustig op- . In 2005 had ik er genoeg van en heb het piezo vervangen door een Shadow SH-095 Piezo pickup van Thomann...voor een kwart van de prijs van de Dean Markley. Deze gitaar is zo ook elektrisch versterkt te gebruiken en hij speelt als een zonnetje, ziet er schitterend uit en klinkt prachtig.
De echoboogie in het artikel over Echo & Nagalm speel ik -elektrisch versterkt- op deze gitaar en ook het gitaarakkoord in deze Modulizer demo.

 


 

Epiphone Emperor Regent

Epiphone Emperor - 1997

Epiphone Emperor Regent  R97A0258 - 1997   Nieuwprijs: fl. 1995  (€ 905)

Plus:

Min:

Ook deze gitaar, made in Korea, is werkelijk subliem afgewerkt. Het bovenblad mag dan niet 'met de hand gestoken' zijn, maar in welving geperst, verder kan hij zich meten met elke archtop jazzgitaar in een prijsklasse boven de fl. 5000,-. Het model is van de Gibson L-5. De gitaar is minder dik dan een Gibson en houdt daarmee gerieflijker vast en heeft iets minder last van feedback. Het enige minpuntje is de slechte hardware, waarvan het doublé langzaam verdwijnt, ook van de onderdelen die vrijwel nooit worden aangeraakt. Het is frustrerend om te zien dat ik hier thuis al jarenlang messing/doublé kleurige theelepeltjes in thee, suiker, koffie en afwasmachine plaats en die er nog als nieuw uit zien. Dat de gitaarindustrie dan geen behoorlijke gold-plated onderdelen kan maken is me echt een raadsel. En die lepeltjes waren niet eens duur... Het ongelijke volume van de snaren is bij te stellen via de schroefpooltjes op het element, maar het zou niet nodig moeten zijn. Die elementen maken hebben ze in de afgelopen 75 jaar nou wel onder de knie gekregen, lijkt me.
Stukje Take 5, gespeeld op de Emperor.


23 oktober 2004 op de Vintage Beurs in Veenendaal zag ik ze ineens liggen: vergulde stemmechanieken en bij een andere stand een doublé mini-humbucker (made in Japan). Waarschijnlijk is het element gemaakt door Yamaha. In ieder geval ziet de gitaar er weer als nieuw uit!

 


 

Squier Stratocaster 'Hank B. Marvin'

Squier Stratocaster - 1995

Squier Stratocaster  'Hank Marvin Signature'  L020385 - 1995   Nieuwprijs: fl. 895  (€ 406)

Plus:

Min:

Toen mijn zoon Alexander op 9-jarige leeftijd gitaar ging spelen en al snel zeer verdienstelijk nummers van The Shadows speelde, wilde ik hem het leed van een beginnergitaar besparen. Heb ik zelf nog zitten zwoegen op een kromme Egmond Manhattan, voor zoonlief zijn verjaardag lag daar een glanzende  Hank Marvin Stratocaster. Ongelofelijk dat ze dit voor die prijs kunnen maken. De gitaar speelt prima en het authentieke Shadowsgeluid is er makkelijk uit te halen. De pick-up switch ging vrij stroef en die heb ik vervangen door een beter exemplaar, maar verder is er niets op aan te merken. In het begin heb ik ook al vrij snel het elektrische schema veranderd. Hierbij wordt de toonregelaar van het middelste element een aparte volumeregelaar van het neck-element. De toonregelaar van het neck-element, wordt dan de toonregelaar voor alle elementen. Nu kan het neck-element apart aan/uit gedraaid worden, zodat de combinaties bridge+neck en bridge+middle+neck mogelijk worden, zonder dat er in de gitaar geboord of gezaagd wordt en er uiterlijk iets aan de gitaar verandert. Na geruime tijd in de koffer, zijn de elementen al behoorlijk geel geworden. Die waren oorspronkelijk net zo wit als de slagplaat.

 
De Strat kent een aantal nadelen ten opzichte van de Jazzmaster en hierbij noem ik: 

De demo van het 'glasgeluid', dit is het effect van een Exciter zoals beschreven in het artikel Crystal-Sound of the Sixties, is met deze gitaar gespeeld. Het is maar een kort fragment, het geluid van een Stratocaster is wel bekend, lijkt me. Het ultieme geluid van de Strat wordt gehoord in het nummer Dakota van The Jumping Jewels of My Resistance is Low van The Shadows (1e LP 1961). (zie en beluister ook: Gitaren Nostalgie)

 


 

Fender Telecaster Spalted Custom

Fender Telecaster Spalted Custom 07023962 - 2008   Nieuwprijs:  € 619  ( fl. 1364) 

Plus:

Min:

Deze Tele is echt een werkpaard en voldoet enorm. Het speelcomfort is voortreffelijk en hij beschikt met de Seymour Duncan elementen over een krachtig Fender geluid. Hij is net iets minder karakteristiek dan een Jazzmaster. De achterzijde is prachtig rood op mahonie.

 

 

De  videodemo (YouTube)  van Daisy Belle geeft een impressie van de geluiden van deze gitaar.
 


Met uitzondering van de J-200 (zie aldaar) bespan ik alle bovenstaande gitaren met extra-light snaren. 
Ik gebruik hiervoor de Fender Dynamax 0.08 set of Elixir 0.09. 
Elixir zijn echter dure snaren, die wel veel langer helder blijven klinken  -3 x zo duur, 3x zo lang helder
  je schiet er dus alleen maar wat mee op, doordat je minder vaak snaren hoeft te verwisselen. 

Als plectrum gebruik ik de vrij grote driehoekige modellen van celluloid. Op elektrische gitaren speel ik met een medium 0.7 - 0.56 mm en op de J-200 met een thin 0.48 mm plectrum.

 


 

 

 

Roelf Backus
Laatste wijziging: 16-12-2017

Roelf Backus' Muziek, Oor & Gehoor Site


Venster Sluiten